از جملهء سيوطى و كسائى است كه سيوطى از آنان نقل مىكند ، و مىگويد : ( فصل ) اجماع و نصوص در توقيفى بودن اسلوب قرآن كريم از جمله چيزهائى است كه در آنها شك و ريبى نيست و اجماع را گروه زيادى نقل كرده‌اند كه از جمله آنان زركشى در برهان و ابو جعفر بن زبير است كه به مناسبتى مىگويد : ترتيب آيات در سوره‌ها با فرمان پيغمبر اكرم بود و در آن ، بين مسلمانان خلافى نيست ، سپس سيوطى مىنويسد : اما اخبار كه از جمله آنها خبر زيد بن ثابت است كه گفته : ما قرآن را در عصر پيغمبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) از ورقه‌ها درآورده و در يك جا جمع كرديم « 1 » . پس اين اجماعها منقول و خبرها ، بطور واضح دلالت دارند كه قرآن كريم در عصر پيغمبر جمع آورى شده است . سيوطى نيز در اتقان از انتصار قاضى ابو بكر نقل مىكند : آنچه كه بر آن معتقديم اينكه قرآنى كه خداى تعالى آن را نازل كرده و امر به اثبات آن نموده و نسخ هم نشده و تلاوت آن نيز مرفوع نگشته ، همين است كه در بين ( دفّتين ) اين دو جلد است كه ترتيب و نظم آن بر ترتيب و نظمى كه خداوند تنظيم و ترتيب داده باقى است « 2 » . و نيز از بغوى نقل شده كه در « شرح السنّة » مىنويسد : صحابه ، قرآن را در بين دفّتين ميان ( دو جلد ) جمع نمودند و هر چه خداى تعالى بر پيغمبرش نازل نموده در آنجا قرار دادند بدون كمترين زياده و نقصان و چون مجالى نبود به همين مقدار اكتفا شد و الا قائلين ، بسيار زيادند . جمع قرآن و مراد از آن افرادى كه معتقدند قرآن شريف در عصر پيغمبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) جمع شده مرادشان اين نيست كه قرآن در آن عصر نوشته شده و جلدى بر آن گرفتند و صفحات آن را با سوزن دوختند بلكه مراد اين است كه : قرآن كريم در آن عصر نوشته شد هر چند در صفحات متعدد و متفرقى بوده بطورى كه پيغمبر اسلام به وصى خود وصيت نمود تا آنها را جمع كند تا مبادا چيزى از آن از بين برود و اين خلاف قول كسانى است كه مىگويند از پيغمبر ( صلّى اللّه عليه و آله )

--> ( 1 ) الاتقان ، نوع 18 ، ج 1 ، ص 60 . ( 2 ) الاتقان ، نوع 18 ، ج 1 ، ص 61 .